PUBLIKACJA FINANSOWANA PRZEZ FIRMĘ SANOFI AVENTIS DEUTSCHLAND GMBH, KTÓRA JEST RÓWNIEŻ ODPOWIEDZIALNA ZA TREŚĆ


Cechy specyficzne dla kobiet w odniesieniu do występowania i leczenia zaparć

16.05.2020, 08:54 Uhr


Dolegliwości związane z ostrym lub przewlekłym zaparciem należą do najczęściej występujących objawów podawanych w aptece w kontekście samoleczenia. Ostatnie badania naukowe dostarczają wglądu w różnice dotyczące zaparć specyficzne dla płci, w szczególności w odniesieniu do nasilenia, osobistego samopoczucia i odpowiedzi na interwencje terapeutyczne.

Pierwsza publikacja

Real-World-Daten zu den geschlechtsspezifischen Unterschieden in der Auswirkung von Obstipation auf den Alltag

[Wgląd w warunkach rzeczywistych w specyficzne 
dla płci różnice dotyczące wpływu zaparć na życie codzienne]

Analiza odpowiedzi specyficznych 
dla płci na leczenie środkami przeczyszczającymi
 

Rodzaj publikacji

Prezentacja na NeuroGASTRO 2019, odbywającym się co dwa lata kongresie European Society of Neurogastroenterology and Motility, 
w dniach od 5 do 7 września 2019 r. w Lizbonie

Ankieta online, w której wzięło udział 5000 uczestników, dotyczyła tego, jak epizody ostrego zaparcia wpływają na codzienne życie pacjentów (Lange et al. 2019). Pytania obejmowały zapytania o objawy i samopoczucie.


Zgodnie z wynikami ankiety wystąpienie typowych objawów, takich jak naprężenie podczas wypróżnień (71,5% w porównaniu z 60,3%), rozdęcie brzucha (63,2% w porównaniu z 42,4%) lub długie okresy pomiędzy wypróżnianiem (55,4% w porównaniu z 40,7%) zgłaszano częściej przez kobiety niż mężczyzn. Liczba objawów i ich średnie nasilenie były większe u kobiet. Wydawało się, że kobiety cierpiały częściej niż mężczyźni na epizod trwający dłużej niż jeden dzień (82,2% w porównaniu z 68,0%).

Na pytanie dotyczące tego, jak epizod zaparcia wpływa na życie codzienne, najczęstszymi odpowiedziami obydwu płci było „Odczuwam dyskomfort fizyczny” (75,5% w porównaniu z 65,5%). Jednak w przypadku bardziej szczegółowych pytań zaobserwowano wyraźne różnice między mężczyznami a kobietami w postrzeganiu zaburzeń fizycznych (patrz rycina). Aspekt pokazujący największą różnicę dotyczył objawu rozdęcia brzucha, który występował dużo częściej u kobiet i który prowadził do większego dyskomfortu emocjonalnego: „Nie czuję się atrakcyjna”.

Ryc.: Wpływ objawów zaparcia na życie codzienne u osób dotkniętych tą dolegliwością (Lange et al. 2019)

Inna publikacja naukowa również koncentrowała się na różnicach między płciami w odniesieniu do leczenia zaparć. Odpowiedź kobiet i mężczyzn na leczenie stymulującymi lekami przeczyszczającymi (bisakodyl/pikosiarczan sodu) badano na podstawie połączonych danych z badań od łącznie 718 pacjentów (Landes 2019). Stosowanie obydwu leków było zgodne z wytycznymi, skuteczne i dobrze tolerowane. Okres obserwacji wynosił 4 tygodnie. Wyniki wykazały znaczną poprawę pracy jelit u obydwu płci po leczeniu lekiem przeczyszczającym w porównaniu z uczestnikami otrzymującymi placebo. Warto zauważyć, że częstość oddawania stolca – w szczególności na początku stosowania leku przeczyszczającego – zwiększała się bardziej u kobiet niż u uczestników badania płci męskiej.

Przyjmowanie bisakodylu/pikosiarczanu sodu polepszało jakość życia związanym ze stanem zdrowia (ang. health-related quality of life, HRQoL) u obydwu płci. Kobiety zyskiwały większe korzyści z przyjmowania leku, w szczególności w odniesieniu do punktów „Satysfakcja” i „Dyskomfort fizyczny”.

Podsumowanie: Ostatnie badania naukowe wskazują na to, że objawy zaparcia występują częściej u kobiet niż u mężczyzn i że konsekwencje epizodów zaparć mają większy wpływ fizyczny i emocjonalny na kobiety niż na mężczyzn. Odpowiedź na przyjęcie leku przeczyszczającego występuje szybciej u kobiet, a poprawa jakości życia związanej ze stanem zdrowia również wydaje się być bardziej wyraźna u kobiet.

 

Źródła

Lange R, Trasy A, Kammann P (2019) Real-World Insights on Gender Differences on the Impact of Constipation to Daily Life. NeuroGASTRO 2019 – Biennal Meeting of the European Society of Neurogastroenterology and Motility, Lisbon

Landes S (2019) Analysis of gender specific responses to laxative treatment. NeuroGASTRO 2019 – Biennal Meeting of the European Society of Neurogastroenterology and Motility, Lisbon

Andresen et al. (2013) S2k -Leitlinie Chronische Obstipation: Definition, Pathophysiologie, Diagnostik und Therapie; Gemeinsame Leitlinie der DGNM und DGVS; AMWF-Registernummer 021/019

SAPL.DULC1.20.03.0426


Diesen Artikel teilen: